Heim        Um mig            Þjónusta           KaraConnect        Hafa samband   

Fullorðnir og aldraðir Heimilið er í flestum tilfellum griðarstaðurinn í lífi okkar, þar á okkur að geta liðið vel og verið örugg í því umhverfi umvafin þeim húsbúnaði sem við höfum safnað að okkur yfir ævina út frá okkar þörfum og áhuga. Við verjum miklum tíma á heimilinu og því mikilvægt að við upplifum það sem öruggt og að það ýti undir vellíðan og virkni með góðu aðgengi. Til hafa tækifæri á að eldast með öruggum hætti heima getur verið gott að fá fagaðila t.d. iðjuþjálfa til að taka út heimilisaðstæður upp á að fá ábendingar og aðstoð varðandi þær breytingar eða hjálpartæki sem gæti vantað. Ástæðan fyrir því að iðjuþjálfar reynast vel í það hlutverk að gera heimilisathugun er vegna þess að þeir hafa þá þekkingu að taka tillit til einstaklingsins sem býr á heimilinu. Það merkir að engar tvær heimilisathuganir eru eins því einstaklingar eru með ólíkar þarfir og mismikið virkir yfir daginn innan sem utan heimilisins. Markmið heimilisathugunar er því að aðlaga heimilið að þeim sem þar búa sem það í huga að auka virkni íbúa og öryggi, draga úr fallhættu og auka sjálfsbjargargetu hans í daglegum athöfnum. Heimilisathugun fer því fram með þeim hætti að - Skoða umhverfið utan og innandyra í tengslum við aðgengi, það er hvernig íbúanum tekst að komast af sjálfsdáðum án áhættu milli staða innandyra sem utandyra. Það á einnig við um að kanna nálægð og aðgengi að nauðsynlegri þjónustu t.d. heilsugæslu, matvöruverslun, apótek og félagslífi. - Meta þarfir íbúans út frá hans vana, rútínu og hegðunarmynstri. - Skilgreina hvað sé mikilvægast fyrir íbúann að geta gert sem lengst í samráði við hann. - Leiðbeina um lausnir því stundum þarf að breyta umhverfi t.d. fjarlægja þröskulda, mottur, setja upp handföng, bæta lýsingu, færa til húsbúnað, geymslurými á t.d. fatnaði, snyrtivörum eða eldhúsáhöldum. - Sækja um viðeigandi hjálpartæki til Sjúkratrygginga Íslands ef þörf er á. - Þjálfa nýjar eða breyttar aðferðir við útfærslu á athöfn. - Meta árangur í samráði við íbúann í lok þjónustu. Akstur er ekki síður mikilvægur þáttur í lífi margra og það getur reynst einstaklega erfitt að þurfa að leggja frá sér bíllyklana og fara að taka strætó eða nýta akstursþjónustu vegna heilsubrests eða minnisskerðingar. Áhrifaþættir á akstursfærni vegna hækkandi aldurs og breytinga á lífeðlislegri starfsemi líkamans eða ýmsra sjúkdóma geta orsakað það að t.d. viðbragðshraði vöðva minnkar, það hægist á úrvinnsluhraða í hugsun í óvæntum aðstæðum, breytingar á sjón eða skert sjónsvið, einkenni svima vegna t.d. breytinga á blóðþrýstingi, æðakölkun eða beinþynningu í hnakka, viðvarandi miklir verkir, gigtarsjúkdómar, aukaverkanir af lyfjum, skert áttun eða minnisskerðing. Iðjuþjálfar sem framkvæma akstursfærnimat hafa það markmið að finna leiðir til að hjálpa einstaklingi til að halda áfram að keyra ef öruggar forsendur eru fyrir því. Iðjuþjálfar meta akstursfærni einstaklings til þess að koma með ábendingar um hvernig hægt sé að bæta öryggi við akstur t.d. með aðstoð viðeigandi hjálpartækja, breytingar á ökutæki eða breyttum akstursaðferðum eða –leiðum ef þess þarf. Akstursfærnimatið fer fram í ökutæki einstaklingsins og hentar vel fyrir þá sem vilja tryggja að þeir séu enn öruggir bílstjórar, þá sem eru að jafna sig eftir veikindi eða slys og fyrir þá sem eru að kljást við langtímaveikindi eða minnisskerðingu. Velferðartækni eru þau tæki og sú tækni sem hefur það markmið að bæta eða viðhalda getu einstaklings til að lifa athafnasömu lífi af sjálfsdáðum en það getur líka haft fyrirbyggjandi áhrif að nýta sér kosti velferðartækni. Val á viðeigandi tækjum og tækni getur verið flókið ferli enda margt í boði. Þá reynist mörgum vel að fá ráðgjöf og aðstoð iðjuþjálfa við val á slíkum búnaði þar sem þeir meta þarfir einstaklingsins í samráði við hann, koma með ábendingar um hvað gæti hentað vel fyrir þann aðila út frá hans lífsstíl, áhuga, þörfum og daglegri virkni. Auk þess sem þeir fylgja því eftir hvernig gengur að aðlagast nýju tæki og tækni í daglegu lífi. Iðjuþjálfar geta aðstoðað við að sækja um hjálpartæki hjá Sjúkratryggingum Íslands ef það á við sem og að veita ráðgjöf og aðstoð við að breyta eða aðlaga tækjabúnað sem er nú þegar í eigu einstaklings en hefur ekki komið að notum sem skyldi. Slys, veikindi og sjúkdómar geta haft mikil áhrif á hversu vel okkur gengur að vera sjálfbjarga í daglegu lífi, gera það sem við viljum og komast ferða okkar þegar okkur langar til. Það að fótbrotna, fá lungnabólgu eða greinast með parkinson, krabbamein, gigt eða heilabilun leiðir til þess að sumar lífsvenjur breytast og þá getur myndast þörf á aðstoð til að klæða sig, baðast, nærast, komast út í búð eða upp í rúm að sofa. Iðjuþjálfar veita ávalt einstaklingsmiðaða þjónustu og ráðgjöf sem hefur það markmið að auka eða viðhalda virkni, vellíðan og sjálfsbjargargetu. Iðjuþjálfar meta aðstæður og líðan einstaklingsins og út frá þeim niðurstöðum leggur hann til þær breytingar sem þurfa að fara fram en ávalt í samráði við einstaklinginn. Stundum reynist nóg að færa til húsgögn eða húsbúnað, sækja um viðeigandi hjálpartæki eða þjónustu eða leiðbeina í breyttum aðferðum í tilteknum athöfnum til þess að einstaklingurinn nái að viðhalda fyrri virkni, vellíðan og sjálfsbjargargetu. Orkusparandi vinnuaðferðir hafa það markmið að einstaklingur getur haldið áfram að vera sjálfsbjarga í daglegum athöfnum með því að breyta því hvenær og hvernig hann framkvæmir þær athafnir sem skipta hann máli að geta. Jafnvægi í daglegu lífi er stór hluti af orkusparandi vinnuaðferðum þar sem virkni og hvíld dreifist með skipulögðum hætti yfir daginn með eða án aðstoðar hjálpartækja eða með breyttri líkamsbeitingu. Slíkar vinnuaðferðir henta einstaklega vel þeim sem eru með viðvarandi verki eða skert úthald vegna t.d. gigtarsjúkdóma, parkinson, lungnaþembu, hjartasjúkdóma eða krabbameins. Lög um málefni aldraðra skilgreina einstakling sem náð 67 ára sem aldraðan. Með fókus á virkni, virðingu og vellíðan aðstoða iðjuþjálfar aldraða við að lifa sjálfstæðu, sjálfbjarga og öruggu lífi heima sem lengst. Það að verða aldraður merkir ekki að einstaklingur sé veikur eða hrumur en líkami og hugsun starfa ekki með sama hraða og á yngri árum og því mikilvægt að huga vel að því að eldast á farsælan hátt sem lengst. Leiðin að því er meðal annars að lifa heilsusamlega og athafnasömu lífi. Það krefst þess að einstaklingar þurfa að undirbúa starfslok og efri ár með fyrirvara því fyrir marga reynist nóg að skipuleggja einungis 6 vikna sumarfrí, hvað þá margra ára eftirlaunaævi. Ég hef verið svo heppin að fá að umgangast og starfa með öldruðum einstaklingum síðan að ég var lítið barn og á þeim árum hefur lífaldur fólks lengst um mörg ár. Þeir sem hætta að vinna í dag og fara á eftirlaun um 67-70 ára geta vænst þess að lifa án þess að vera hluti af vinnumarkaði í ca 20-40 ár. Það er ansi langur tími. Það eru ekki allir sem vita hvert þeir eiga að leita til að reyna að tryggja að þeir eigi í vændum farsæla öldrun en ánægjulegt er að sjá hversu mörg stéttarfélög hafa farið að sinna þessu málefni með því að bjóða upp á fræðslu um starfslok sem og félög eldri borgara sem er að finna víðs vegar um landið.

Heim         Um mig         Þjónusta        KaraConnect       Hafa samband

Fullorðnir og aldraðir Heimilið er í flestum tilfellum griðarstaðurinn í lífi okkar, þar á okkur að geta liðið vel og verið örugg í því umhverfi umvafin þeim húsbúnaði sem við höfum safnað að okkur yfir ævina út frá okkar þörfum og áhuga. Við verjum miklum tíma á heimilinu og því mikilvægt að við upplifum það sem öruggt og að það ýti undir vellíðan og virkni með góðu aðgengi. Til hafa tækifæri á að eldast með öruggum hætti heima getur verið gott að fá fagaðila t.d. iðjuþjálfa til að taka út heimilisaðstæður upp á að fá ábendingar og aðstoð varðandi þær breytingar eða hjálpartæki sem gæti vantað. Ástæðan fyrir því að iðjuþjálfar reynast vel í það hlutverk að gera heimilisathugun er vegna þess að þeir hafa þá þekkingu að taka tillit til einstaklingsins sem býr á heimilinu. Það merkir að engar tvær heimilisathuganir eru eins því einstaklingar eru með ólíkar þarfir og mismikið virkir yfir daginn innan sem utan heimilisins. Markmið heimilisathugunar er því að aðlaga heimilið að þeim sem þar búa sem það í huga að auka virkni íbúa og öryggi, draga úr fallhættu og auka sjálfsbjargargetu hans í daglegum athöfnum. Heimilisathugun fer því fram með þeim hætti að - Skoða umhverfið utan og innandyra í tengslum við aðgengi, það er hvernig íbúanum tekst að komast af sjálfsdáðum án áhættu milli staða innandyra sem utandyra. Það á einnig við um að kanna nálægð og aðgengi að nauðsynlegri þjónustu t.d. heilsugæslu, matvöruverslun, apótek og félagslífi. - Meta þarfir íbúans út frá hans vana, rútínu og hegðunarmynstri. - Skilgreina hvað sé mikilvægast fyrir íbúann að geta gert sem lengst í samráði við hann. - Leiðbeina um lausnir því stundum þarf að breyta umhverfi t.d. fjarlægja þröskulda, mottur, setja upp handföng, bæta lýsingu, færa til húsbúnað, geymslurými á t.d. fatnaði, snyrtivörum eða eldhúsáhöldum. - Sækja um viðeigandi hjálpartæki til Sjúkratrygginga Íslands ef þörf er á. - Þjálfa nýjar eða breyttar aðferðir við útfærslu á athöfn. - Meta árangur í samráði við íbúann í lok þjónustu. Akstur er ekki síður mikilvægur þáttur í lífi margra og það getur reynst einstaklega erfitt að þurfa að leggja frá sér bíllyklana og fara að taka strætó eða nýta akstursþjónustu vegna heilsubrests eða minnisskerðingar. Áhrifaþættir á akstursfærni vegna hækkandi aldurs og breytinga á lífeðlislegri starfsemi líkamans eða ýmsra sjúkdóma geta orsakað það að t.d. viðbragðshraði vöðva minnkar, það hægist á úrvinnsluhraða í hugsun í óvæntum aðstæðum, breytingar á sjón eða skert sjónsvið, einkenni svima vegna t.d. breytinga á blóðþrýstingi, æðakölkun eða beinþynningu í hnakka, viðvarandi miklir verkir, gigtarsjúkdómar, aukaverkanir af lyfjum, skert áttun eða minnisskerðing. Iðjuþjálfar sem framkvæma akstursfærnimat hafa það markmið að finna leiðir til að hjálpa einstaklingi til að halda áfram að keyra ef öruggar forsendur eru fyrir því. Iðjuþjálfar meta akstursfærni einstaklings til þess að koma með ábendingar um hvernig hægt sé að bæta öryggi við akstur t.d. með aðstoð viðeigandi hjálpartækja, breytingar á ökutæki eða breyttum akstursaðferðum eða –leiðum ef þess þarf. Akstursfærnimatið fer fram í ökutæki einstaklingsins og hentar vel fyrir þá sem vilja tryggja að þeir séu enn öruggir bílstjórar, þá sem eru að jafna sig eftir veikindi eða slys og fyrir þá sem eru að kljást við langtímaveikindi eða minnisskerðingu. Velferðartækni eru þau tæki og sú tækni sem hefur það markmið að bæta eða viðhalda getu einstaklings til að lifa athafnasömu lífi af sjálfsdáðum en það getur líka haft fyrirbyggjandi áhrif að nýta sér kosti velferðartækni. Val á viðeigandi tækjum og tækni getur verið flókið ferli enda margt í boði. Þá reynist mörgum vel að fá ráðgjöf og aðstoð iðjuþjálfa við val á slíkum búnaði þar sem þeir meta þarfir einstaklingsins í samráði við hann, koma með ábendingar um hvað gæti hentað vel fyrir þann aðila út frá hans lífsstíl, áhuga, þörfum og daglegri virkni. Auk þess sem þeir fylgja því eftir hvernig gengur að aðlagast nýju tæki og tækni í daglegu lífi. Iðjuþjálfar geta aðstoðað við að sækja um hjálpartæki hjá Sjúkratryggingum Íslands ef það á við sem og að veita ráðgjöf og aðstoð við að breyta eða aðlaga tækjabúnað sem er nú þegar í eigu einstaklings en hefur ekki komið að notum sem skyldi. Slys, veikindi og sjúkdómar geta haft mikil áhrif á hversu vel okkur gengur að vera sjálfbjarga í daglegu lífi, gera það sem við viljum og komast ferða okkar þegar okkur langar til. Það að fótbrotna, fá lungnabólgu eða greinast með parkinson, krabbamein, gigt eða heilabilun leiðir til þess að sumar lífsvenjur breytast og þá getur myndast þörf á aðstoð til að klæða sig, baðast, nærast, komast út í búð eða upp í rúm að sofa. Iðjuþjálfar veita ávalt einstaklingsmiðaða þjónustu og ráðgjöf sem hefur það markmið að auka eða viðhalda virkni, vellíðan og sjálfsbjargargetu. Iðjuþjálfar meta aðstæður og líðan einstaklingsins og út frá þeim niðurstöðum leggur hann til þær breytingar sem þurfa að fara fram en ávalt í samráði við einstaklinginn. Stundum reynist nóg að færa til húsgögn eða húsbúnað, sækja um viðeigandi hjálpartæki eða þjónustu eða leiðbeina í breyttum aðferðum í tilteknum athöfnum til þess að einstaklingurinn nái að viðhalda fyrri virkni, vellíðan og sjálfsbjargargetu. Orkusparandi vinnuaðferðir hafa það markmið að einstaklingur getur haldið áfram að vera sjálfsbjarga í daglegum athöfnum með því að breyta því hvenær og hvernig hann framkvæmir þær athafnir sem skipta hann máli að geta. Jafnvægi í daglegu lífi er stór hluti af orkusparandi vinnuaðferðum þar sem virkni og hvíld dreifist með skipulögðum hætti yfir daginn með eða án aðstoðar hjálpartækja eða með breyttri líkamsbeitingu. Slíkar vinnuaðferðir henta einstaklega vel þeim sem eru með viðvarandi verki eða skert úthald vegna t.d. gigtarsjúkdóma, parkinson, lungnaþembu, hjartasjúkdóma eða krabbameins. Lög um málefni aldraðra skilgreina einstakling sem náð 67 ára sem aldraðan. Með fókus á virkni, virðingu og vellíðan aðstoða iðjuþjálfar aldraða við að lifa sjálfstæðu, sjálfbjarga og öruggu lífi heima sem lengst. Það að verða aldraður merkir ekki að einstaklingur sé veikur eða hrumur en líkami og hugsun starfa ekki með sama hraða og á yngri árum og því mikilvægt að huga vel að því að eldast á farsælan hátt sem lengst. Leiðin að því er meðal annars að lifa heilsusamlega og athafnasömu lífi. Það krefst þess að einstaklingar þurfa að undirbúa starfslok og efri ár með fyrirvara því fyrir marga reynist nóg að skipuleggja einungis 6 vikna sumarfrí, hvað þá margra ára eftirlaunaævi. Ég hef verið svo heppin að fá að umgangast og starfa með öldruðum einstaklingum síðan að ég var lítið barn og á þeim árum hefur lífaldur fólks lengst um mörg ár. Þeir sem hætta að vinna í dag og fara á eftirlaun um 67-70 ára geta vænst þess að lifa án þess að vera hluti af vinnumarkaði í ca 20-40 ár. Það er ansi langur tími. Það eru ekki allir sem vita hvert þeir eiga að leita til að reyna að tryggja að þeir eigi í vændum farsæla öldrun en ánægjulegt er að sjá hversu mörg stéttarfélög hafa farið að sinna þessu málefni með því að bjóða upp á fræðslu um starfslok sem og félög eldri borgara sem er að finna víðs vegar um landið.
Fullorðnir og aldraðir Heimilið er í flestum tilfellum griðarstaðurinn í lífi okkar, þar á okkur að geta liðið vel og verið örugg í því umhverfi umvafin þeim húsbúnaði sem við höfum safnað að okkur yfir ævina út frá okkar þörfum og áhuga. Við verjum miklum tíma á heimilinu og því mikilvægt að við upplifum það sem öruggt og að það ýti undir vellíðan og virkni með góðu aðgengi. Til hafa tækifæri á að eldast með öruggum hætti heima getur verið gott að fá fagaðila t.d. iðjuþjálfa til að taka út heimilisaðstæður upp á að fá ábendingar og aðstoð varðandi þær breytingar eða hjálpartæki sem gæti vantað. Ástæðan fyrir því að iðjuþjálfar reynast vel í það hlutverk að gera heimilisathugun er vegna þess að þeir hafa þá þekkingu að taka tillit til einstaklingsins sem býr á heimilinu. Það merkir að engar tvær heimilisathuganir eru eins því einstaklingar eru með ólíkar þarfir og mismikið virkir yfir daginn innan sem utan heimilisins. Markmið heimilisathugunar er því að aðlaga heimilið að þeim sem þar búa sem það í huga að auka virkni íbúa og öryggi, draga úr fallhættu og auka sjálfsbjargargetu hans í daglegum athöfnum. Heimilisathugun fer því fram með þeim hætti að - Skoða umhverfið utan og innandyra í tengslum við aðgengi, það er hvernig íbúanum tekst að komast af sjálfsdáðum án áhættu milli staða innandyra sem utandyra. Það á einnig við um að kanna nálægð og aðgengi að nauðsynlegri þjónustu t.d. heilsugæslu, matvöruverslun, apótek og félagslífi. - Meta þarfir íbúans út frá hans vana, rútínu og hegðunarmynstri. - Skilgreina hvað sé mikilvægast fyrir íbúann að geta gert sem lengst í samráði við hann. - Leiðbeina um lausnir því stundum þarf að breyta umhverfi t.d. fjarlægja þröskulda, mottur, setja upp handföng, bæta lýsingu, færa til húsbúnað, geymslurými á t.d. fatnaði, snyrtivörum eða eldhúsáhöldum. - Sækja um viðeigandi hjálpartæki til Sjúkratrygginga Íslands ef þörf er á. - Þjálfa nýjar eða breyttar aðferðir við útfærslu á athöfn. - Meta árangur í samráði við íbúann í lok þjónustu. Akstur er ekki síður mikilvægur þáttur í lífi margra og það getur reynst einstaklega erfitt að þurfa að leggja frá sér bíllyklana og fara að taka strætó eða nýta akstursþjónustu vegna heilsubrests eða minnisskerðingar. Áhrifaþættir á akstursfærni vegna hækkandi aldurs og breytinga á lífeðlislegri starfsemi líkamans eða ýmsra sjúkdóma geta orsakað það að t.d. viðbragðshraði vöðva minnkar, það hægist á úrvinnsluhraða í hugsun í óvæntum aðstæðum, breytingar á sjón eða skert sjónsvið, einkenni svima vegna t.d. breytinga á blóðþrýstingi, æðakölkun eða beinþynningu í hnakka, viðvarandi miklir verkir, gigtarsjúkdómar, aukaverkanir af lyfjum, skert áttun eða minnisskerðing. Iðjuþjálfar sem framkvæma akstursfærnimat hafa það markmið að finna leiðir til að hjálpa einstaklingi til að halda áfram að keyra ef öruggar forsendur eru fyrir því. Iðjuþjálfar meta akstursfærni einstaklings til þess að koma með ábendingar um hvernig hægt sé að bæta öryggi við akstur t.d. með aðstoð viðeigandi hjálpartækja, breytingar á ökutæki eða breyttum akstursaðferðum eða –leiðum ef þess þarf. Akstursfærnimatið fer fram í ökutæki einstaklingsins og hentar vel fyrir þá sem vilja tryggja að þeir séu enn öruggir bílstjórar, þá sem eru að jafna sig eftir veikindi eða slys og fyrir þá sem eru að kljást við langtímaveikindi eða minnisskerðingu. Velferðartækni eru þau tæki og sú tækni sem hefur það markmið að bæta eða viðhalda getu einstaklings til að lifa athafnasömu lífi af sjálfsdáðum en það getur líka haft fyrirbyggjandi áhrif að nýta sér kosti velferðartækni. Val á viðeigandi tækjum og tækni getur verið flókið ferli enda margt í boði. Þá reynist mörgum vel að fá ráðgjöf og aðstoð iðjuþjálfa við val á slíkum búnaði þar sem þeir meta þarfir einstaklingsins í samráði við hann, koma með ábendingar um hvað gæti hentað vel fyrir þann aðila út frá hans lífsstíl, áhuga, þörfum og daglegri virkni. Auk þess sem þeir fylgja því eftir hvernig gengur að aðlagast nýju tæki og tækni í daglegu lífi. Iðjuþjálfar geta aðstoðað við að sækja um hjálpartæki hjá Sjúkratryggingum Íslands ef það á við sem og að veita ráðgjöf og aðstoð við að breyta eða aðlaga tækjabúnað sem er nú þegar í eigu einstaklings en hefur ekki komið að notum sem skyldi. Slys, veikindi og sjúkdómar geta haft mikil áhrif á hversu vel okkur gengur að vera sjálfbjarga í daglegu lífi, gera það sem við viljum og komast ferða okkar þegar okkur langar til. Það að fótbrotna, fá lungnabólgu eða greinast með parkinson, krabbamein, gigt eða heilabilun leiðir til þess að sumar lífsvenjur breytast og þá getur myndast þörf á aðstoð til að klæða sig, baðast, nærast, komast út í búð eða upp í rúm að sofa. Iðjuþjálfar veita ávalt einstaklingsmiðaða þjónustu og ráðgjöf sem hefur það markmið að auka eða viðhalda virkni, vellíðan og sjálfsbjargargetu. Iðjuþjálfar meta aðstæður og líðan einstaklingsins og út frá þeim niðurstöðum leggur hann til þær breytingar sem þurfa að fara fram en ávalt í samráði við einstaklinginn. Stundum reynist nóg að færa til húsgögn eða húsbúnað, sækja um viðeigandi hjálpartæki eða þjónustu eða leiðbeina í breyttum aðferðum í tilteknum athöfnum til þess að einstaklingurinn nái að viðhalda fyrri virkni, vellíðan og sjálfsbjargargetu. Orkusparandi vinnuaðferðir hafa það markmið að einstaklingur getur haldið áfram að vera sjálfsbjarga í daglegum athöfnum með því að breyta því hvenær og hvernig hann framkvæmir þær athafnir sem skipta hann máli að geta. Jafnvægi í daglegu lífi er stór hluti af orkusparandi vinnuaðferðum þar sem virkni og hvíld dreifist með skipulögðum hætti yfir daginn með eða án aðstoðar hjálpartækja eða með breyttri líkamsbeitingu. Slíkar vinnuaðferðir henta einstaklega vel þeim sem eru með viðvarandi verki eða skert úthald vegna t.d. gigtarsjúkdóma, parkinson, lungnaþembu, hjartasjúkdóma eða krabbameins. Lög um málefni aldraðra skilgreina einstakling sem náð 67 ára sem aldraðan. Með fókus á virkni, virðingu og vellíðan aðstoða iðjuþjálfar aldraða við að lifa sjálfstæðu, sjálfbjarga og öruggu lífi heima sem lengst. Það að verða aldraður merkir ekki að einstaklingur sé veikur eða hrumur en líkami og hugsun starfa ekki með sama hraða og á yngri árum og því mikilvægt að huga vel að því að eldast á farsælan hátt sem lengst. Leiðin að því er meðal annars að lifa heilsusamlega og athafnasömu lífi. Það krefst þess að einstaklingar þurfa að undirbúa starfslok og efri ár með fyrirvara því fyrir marga reynist nóg að skipuleggja einungis 6 vikna sumarfrí, hvað þá margra ára eftirlaunaævi. Ég hef verið svo heppin að fá að umgangast og starfa með öldruðum einstaklingum síðan að ég var lítið barn og á þeim árum hefur lífaldur fólks lengst um mörg ár. Þeir sem hætta að vinna í dag og fara á eftirlaun um 67-70 ára geta vænst þess að lifa án þess að vera hluti af vinnumarkaði í ca 20-40 ár. Það er ansi langur tími. Það eru ekki allir sem vita hvert þeir eiga að leita til að reyna að tryggja að þeir eigi í vændum farsæla öldrun en ánægjulegt er að sjá hversu mörg stéttarfélög hafa farið að sinna þessu málefni með því að bjóða upp á fræðslu um starfslok sem og félög eldri borgara sem er að finna víðs vegar um landið.